Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Είναι φερέφωνο ελπίδας ότι άρχισα να νιώθω

Είναι φερέφωνο ελπίδας
ότι άρχισα να νιώθω
Είναι φερέφωνο ελπίδας
Και μπροστά μου άρχισαν να απομυθοποιούνται οι θεοί της φαντασίας
Τα περιέργά της μάτια είναι τροχοπέδη εξουσίας
και μια λαχτάρα υποκουλτούρας
σα φαινομενικό υποκατάστατο μιας εθνικής μαστούρας
Τη μορφή της να διαγράφει το ήσυχο φεγγάρι
υπερβολικά καλώδια και χαμένα ηλεκτρόδια
Μια Ελένη για τον Πάρη

Δημοσιεύτηκε στο blog του ΤΕΦΛΟΝ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου