Σ τ α ό ν ε ι ρ α μ ο υ λ ε ί π ε ι η σ ι γ ο υ ρ ι ά
Σ τ α ό ν ε ι ρ α μ ο υ α ρ χ ί ζ ε ι η α μ φ ι β ο λ ί α
Ο κ ό σ μ ο ς μ ο υ γ ί ν ε τ α ι π ε ρ ί ε ρ γ ο ς κ α ι α σ τ α θ ή ς
Α λ λ ά ζ ο υ ν γ ρ ή γ ο ρ α ο ι ε ι κ ό ν ε ς γ ύ ρ ω μου
Τη μια με πλακώνουν, την άλλη με ερημώνουν
Κυριαρχούν οι σκιές μες στη ψυχή μου
Τη μια με στοιχειώνουν, την άλλη με αθωώνουν
Βγαίνουν έξω απ' το όνειρό μου, με κλείνουν μέσα του
Κι αν κάποτε αναρωτηθώ τι θέλω και ποιός είμαι
Απάντηση, απάντηση δε θα βρω
Θα με περικυκλώσουν ερωτήσεις
Θα ξυπνήσω ξαφνικά μέσα σε ένα όνειρο
Και κάθε αλήθεια γραμμένη θα σβηστεί
Κάθε γνωστό θα γίνει άγνωστο και ξένο
Θα μείνω μόνος στο κενό
Το τέλος καρτερικά θα περιμένω
Νοέμβρης 2002
